"Að vörva"

Árni Rúnar var að kenna mér nýtt orð í dag. Þegar hann var í Foldaskóla bjuggu hann og vinur hans, sem ég man ekki hvað heitir í augnablikinu, til leik. Leikurinn var byggður á myndbandi The Verve, við lagið Bittersweet Symphony. Í myndbandinu þrammar Richard Ashcroft, söngvari The Verve, þráðbeint í gegnum þvögu af fólki. Eins og gengur og gerist þegar þú gengur beint áfram í gegnum mannþröng þá rakst hann í alla, en honum var alveg sama því hann var Richard Ashcroft, að syngja Bittersweet Symphony í myndbandi. Auk þess var hann ógeðslega fúll yfir einhverju.

Leikurinn gekk út á það að labba þráðbeint í gegnum allan Foldaskóla, án þess að víkja nokkuð út af leið. Ótvíræður sigurvegari leiksins var einhver vinur Árna sem náði að vörva alla leið, í stóru frímínútum, og vörvaði meðal annars beint á aðstoðarskólastjóra, og hélt samt brautinni áfram.

Að vörva er góð skemmtun. Þó mæli ég ekki með að það sé gert eftir klukkan eitt aðfararnótt laugardags og sunnudags í miðbæ Reykjavíkur, nema þú sért þess þó fjallvaxnari.

(ef þið viljið tékka á fleiri nýyrðum vil ég benda á bloggið hans Árna Kristjánssonar, en hann birtir nýyrði í hverri viku)